Neuropatia nerwu łokciowego

Neuropatia nerwu łokciowego jest zmianą obwodowego układu nerwowego, która występuje z różnych przyczyn. Traumatolodzy najczęściej spotykają tę patologię, ponieważ nerw jest dotknięty przez mechaniczne uderzenie w łokieć. Pień nerwu zlokalizowany w stawie łokciowym jest ściśnięty, co wpływa na funkcję całej kończyny górnej.

Anatomia

Nerw łokciowy odchodzi od środkowego pęczka splotu ramiennego, który znajduje się w rejonie ostatniego odcinka szyjnego kręgosłupa i kręgów piersiowych. Potem schodzi po wewnętrznej stronie barku i omija łokieć, nie ma gałęzi.

W strefie tuż poniżej łokcia, nerw wchodzi do kanału łokciowego, który jest utworzony przez proces łokciowy i wewnętrzny nadkłykcia, jak również więzadła i ścięgna. Przechodząc od łokcia do ręki, widelce nerwowe - jedna gałąź przechodzi do mięśni zginaczy palców, a druga - do zginaczy szczotki. Trzecia gałąź tylna unerwia skórę części dłoni i zewnętrznej powierzchni 3-5 palców.

Kiedy porusza się do dłoni, nerw stawu łokciowego ponownie się rozgałęzia, z jedną gałęzią leżącą powierzchownie i odpowiedzialną za unerwienie skóry piątego palca, małego palca, a częściowo czwartego, bez imienia. Druga gałąź znajduje się głębiej i unerwia mięśnie, więzadła i kości ręki. To właśnie ta głęboka gałąź przechodzi w kanale Guyona, który uformowany jest powyżej i poniżej za pomocą więzadła i kości nadgarstka, a powierzchnie boczne tworzą kości w kształcie groszku i zahaczone.

Kiedy nerw jest uszkodzony w tym obszarze, pojawia się tzw. Syndrom kanału łokciowego. Ta patologia ma drugą największą częstość występowania po zespole cieśni nadgarstka (mediana neuropatii nerwowej).

Powody

Uraz lub obecność chorób układu mięśniowo-szkieletowego może powodować szczypanie nerwu. Pourazowa neuropatia wynika z:

  • posiniaczone kończyny;
  • zwichnięcie przedramienia;
  • złamanie kości łokciowej;
  • złamanie łezki;
  • przemieszczenie dłoni;
  • złamanie olecranonu;
  • głęboko wycięte ramię.

Neuropatię kompresyjną można zaobserwować w następujących warunkach:

  • zapalenie kaletki;
  • tendovaginitis;
  • deformujące zapalenie kości i stawów;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • cukrzyca;
  • nowotwory;
  • choroby szpiku kostnego;
  • chrzęstniakowatość.

Po urazie łokcia w obszarze gojenia dochodzi do powstania blizn, które powodują uciskanie pnia nerwu.

Kompresja nerwu może wystąpić w kanale łokciowym lub w kanale Guyona, który znajduje się w okolicy nadgarstka. W tym przypadku mówimy o tunelu lub zespole nadgarstka. Przyczyną neuropatii w kanale Guyona może być działalność zawodowa związana z długim wsparciem łokcia na narzędziu roboczym - maszynie, stole warsztatowym lub pracy ręcznej za pomocą śrubokręty, młotki, szczypce, nożyczki, itp.

Rozwój neuropatii kompresyjnej jest częściej obserwowany u kobiet, a prawy nerw łokciowy jest w większości przypadków dotknięty. Niedoczynność tarczycy, skomplikowana ciąża, zaburzenia endokrynologiczne mogą wywołać chorobę.

Wtórne zapalenie nerwu może wystąpić w wyniku zabiegów chirurgicznych w redukcji dyslokacji, kombinacji fragmentów kości w złamaniach. Czasami nerw łokciowy jest rozciągany i uszkadzany podczas trakcji szkieletowej.

Objawy

Przy porażce nerwu w kanale łokciowym występuje słabość ręki, która objawia się niemożnością wzięcia czegoś do ręki lub przytrzymania przedmiotu. Ponadto, osoba nie może wykonywać czynności, które wymagają aktywnych umiejętności motorycznych palców - wpisz na klawiaturze, graj na pianinie, przeglądaj strony książki itd.

Inne objawy neuropatii są następujące:

  • utratę wrażliwości czwartego i piątego palca, jak również zewnętrzną krawędź dłoni;
  • dyskomfort i ból w stawie łokciowym;
  • zespół bólu może być podany do ramienia poniżej łokcia, głównie z zewnątrz;
  • rano, nasila się ból i dyskomfort.

Warto zauważyć, że ból i drętwienie po przebudzeniu wynikają z wyginania łokcia podczas snu lub zakładania zgiętych rąk pod głowę. Podczas zginania w stawie łokciowym nerw jest jeszcze ściśnięty, kompresja wzrasta, a stan kończyny pogarsza się.

Uszkodzenie nerwu łokciowego w kanale Guyona charakteryzuje się podobnymi objawami, ale w tym przypadku staw łokciowy nie boli, a szczotka nie traci wrażliwości. Ból jest zlokalizowany na początku ręki i wokół wzniesienia małego palca, podczas gdy wewnętrzna powierzchnia 5. palca i część czwartego palca zostają zdrętwiałe. Zespołowi Guillona towarzyszy również naruszenie aktywności ruchowej - palce są mocno zgięte i trudne do rozdzielenia.

Diagnostyka

Podczas badania neurolog używa testu Fromana: pacjent uciska kartkę kciukiem i palcem wskazującym. U zdrowych ludzi palce tworzą pierścień, a jeśli nerw łokciowy jest uszkodzony, to nie występuje, ponieważ górna falanga kciuka jest zbyt wygięta. Jeśli delikatnie pociągniesz papier drugą ręką, natychmiast wyskoczy z klipsa, ponieważ unerwienie odpowiedniego przywodziciela mięśniowego pollicis brevis jest zerwane.

W celu oceny zdolności motorycznej dłoni, pacjent jest proszony o położenie dłoni na stole z opuszczoną dłonią i mocne naciśnięcie, aby spróbować zgiąć mały palec, rozłożyć i przesunąć ostatnie dwa palce. Trudności z wykonywaniem tych prostych czynności potwierdzają obecność neuropatii.

Naciskając młotkiem lub palcami, lekarz ujawnia obecność niedociśnienia czwartego i piątego palca. Niekompletne zgięcie 5, 4 i częściowo 3 palców, które uniemożliwia im zaciśnięcie dłoni w pięść, również świadczy o uszczypnięciu nerwu łokciowego. Podczas kontroli ustalane są również punkty spustowe (bolesne uszczelki mięśniowe) wzdłuż nerwu.

W celu wyjaśnienia stopnia uszkodzenia nerwu łokciowego lekarz może odnieść się do takich badań:

  • rezonans magnetyczny;
  • Prześwietlenie łokcia i nadgarstka;
  • Nerw ultradźwiękowy;
  • elektromiografia;
  • elektroneurografia;
  • tomografia komputerowa.

Diagnostyka różnicowa jest wykonywana z neuropatią nerwu pośrodkowego i promieniowego, polineuropatią różnego pochodzenia, zespołem korzeniowym w przypadku patologii odcinka szyjnego kręgosłupa itp.

Leczenie

Leczenie neuropatii nerwu łokciowego może być zarówno zachowawcze, jak i chirurgiczne. Terapia bez operacji polega na użyciu następujących grup leków:

  • przeciwzapalne;
  • zastrzyki glikokortykosteroidów (jeśli nerw jest ściśnięty w kanale Guyona);
  • środki przeciwbólowe;
  • antycholinesteraza;
  • wazoaktywny;
  • kompleksy witaminowe.

W ostrej fazie choroby aktywność ruchowa kończyn powinna być ograniczona. Konieczne jest całkowite wyeliminowanie obciążeń statycznych i dynamicznych ramienia, aby nie wywoływać nasilenia objawów klinicznych. W celu uniknięcia nadmiernego zginania łokcia, zaleca się, aby pacjenci zawiązywali w nocy rolkę ręcznika do kolana łokciowego.

Po usunięciu ostrych objawów, neuropatia nerwu łokciowego jest nadal leczona metodami fizjoterapeutycznymi i odnosi się do następujących procedur:

  • UHF;
  • fonoforeza;
  • magnetoterapia;
  • elektromiostymulacja;
  • masaż stóp;
  • ćwiczenia terapeutyczne.

Terapia zachowawcza jest skuteczna w początkowych stadiach neuropatii, kiedy nie obserwuje się dystrofii mięśniowej i trwałej deformacji palców. W przeciwnym razie należy wykonać zabieg chirurgiczny, podczas którego usuwane są blizny, krwiaki i guzy kompresujące kanał mięśniowo-szkieletowy lub pień nerwu. Przy wysokim ryzyku ponownego urazu stawu łokciowego, nerw jest przenoszony z zewnętrznej strony ramienia na wewnętrzną (transpozycja).

Wycięcie struktur patologicznych powstaje w przypadku niepowodzenia leczenia zachowawczego. Pacjenci, którzy nie mają możliwości przerwania swojej działalności zawodowej w celu długotrwałego leczenia, są również zalecani do zabiegu chirurgicznego. Na przykład sportowcy nie mogą długo odpoczywać na treningach, jeśli planujesz wziąć udział w ważnych konkursach i zawodach.

W okresie rehabilitacji po zabiegu przepisuje się leki, okłady parafinowe, procedury termiczne i elektromiostymulację. Ponadto w ciągu tygodnia kończyny zapewniają odpoczynek i nakładają szynę lub drzazg. Po usunięciu elementu ustalającego najpierw wprowadzane są bierne ruchy złącza, a po około miesiącu dopuszczalne są aktywne ruchy dłoni. Miesiąc później możesz wykonywać ćwiczenia z obciążeniem.

Leczenie domowe

Istnieje kilka sprawdzonych receptur, które pomagają złagodzić ból i stany zapalne przy pomocy środków domowych:

  • ½ szklanki mielonego chrzanu lub czarnej rzodkwi wymieszać jak najwięcej ziemniaków i dodać 2 łyżki. l kochanie Otrzymana mieszanina rozprowadza się cienką warstwą na gazie i owinięciu. Zastosuj do ból ręki przez godzinę;
  • Ostry nalewka z liści laurowych służy do tarcia i przygotowuje się ją w następujący sposób: 20 liści nalać szklankę wódki i przez 3 dni utrzymywać w ciemnym miejscu;
  • 50 gr. Propolis Wlej ½ szklanki alkoholu lub wódki, nalegaj 7 dni i od czasu do czasu się trząść. Następnie należy odcedzić i dodać olej kukurydziany w stosunku 1: 5. Kompresy z propolisem są jednym z najbardziej skutecznych środków, można je nosić bez usuwania całego dnia. Przebieg leczenia wynosi 10 dni;
  • Liście rozmarynu zalewamy wódką i odstawiamy w ciemnym miejscu na 3 tygodnie, od czasu do czasu trzęsąc. Następnie odcedź napar i przetrzyj nim uszkodzone ramię przed pójściem spać;
  • Napar z kofeiną najlepiej wykonać termosem, do tego trzeba włożyć łyżkę suszonych roślin i wlać ½ litra ciepłej wody. Po 2 godzinach możesz wziąć. Przez dwa tygodnie napar jest pijany 3 razy dziennie, po jednym kieliszku, a następnie przez 10 dni. Całkowity czas leczenia wynosi 6 miesięcy;
  • Korzeń łopianu w ilości jednej łyżki stołowej nalewa się szklanką czerwonego wina i nalega na dwie godziny. Konieczne jest przyjmowanie środków 2 razy dziennie na 1/3 szklanki;
  • Koktajl alkoholowy, kamforowy i sól morska do okładów przygotowuje się w następujący sposób: 150 gr. amoniak, 50 gr. kamfora, 1 szklankę alkoholu medycznego rozcieńcza się 1 litrem wody i wlewa do roztworu szklanki soli morskiej. Przed każdym użyciem słoik z koktajlem należy wstrząsnąć, okład z gazą moczonej w roztworze lub bandaż powinien być nałożony na obolałe ramię 3 razy dziennie.

Hydromasaż

Aby przywrócić nieprawidłowe funkcje kończyny, zaleca się masowanie w wodzie:

  • dłoń pacjenta jest opuszczona do wody, a zdrową ręką naciskają na paliczki palców, próbując je wyprostować;
  • za pomocą zdrowej ręki każdy palec jest podnoszony;
  • palce wykonują ruchy obrotowe naprzemiennie po lewej i prawej stronie;
  • ruchy okrężne za pomocą pędzla (możesz pomóc zdrową ręką, jeśli nadal nie działa);
  • podnoszenie i opuszczanie szczotki;
  • szczotka jest umieszczona prostopadle do dołu na końcach palców, w tej pozycji zdrowa dłoń wygina się i rozciąga palce;
  • Na dnie pojemnika z wodą należy umieścić dowolny przedmiot i spróbować go z bólem dłoni. Po pierwsze, rzecz powinna być wystarczająco duża - wystarczy ręcznik lub duża gąbka. W miarę powrotu do zdrowia umieszczane są mniejsze i różnie ukształtowane obiekty.

Wszystkie ćwiczenia wykonywane są 10 razy, nie ma ograniczeń co do liczby podejść.

Aby przyspieszyć proces regeneracji, bardzo przydatny będzie normalny masaż, za pomocą którego normalizuje się krążenie krwi i eliminuje się przeciążenia.

Ćwiczenia terapeutyczne

Specjalne ćwiczenia pomogą przywrócić objętość i napięcie mięśniom:

  • usiądź przy stole, aby ramię znalazło się całkowicie na stole, i zegnij ramię w łokciu. Obniż kciuk w dół, jednocześnie podnosząc palec wskazujący. Na odwrót - palec wskazujący opada, a kciuk idzie w górę;
  • siedząc w tej samej pozycji, podnieś środkowy palec, obniżając palec wskazujący. I w odwrotnej kolejności: środkowy - dół, indeks - w górę;
  • główne falbanki wszystkich palców oprócz kciuka, chwyć szczoteczką zdrowej ręki. Zegnij schwytane palce w główne, dolne stawy 10 razy. Następnie powtórz to samo ze środkowymi paliczkami, zginając je i unieruchamiając zdrową ręką;
  • z dobrą ręką ściskaj i rozluźniaj zranioną dłoń.

Liczba powtórzeń każdego ćwiczenia - 10 razy.

Aby zapobiec neuropatii nerwu łokciowego, należy unikać urazów kończyny, o ile to możliwe, a nie nadmiernie chłodzić i utrzymywać odporność. W celu zwiększenia funkcji ochronnych organizmu zaleca się jeść prawidłowo i wyważone, ćwiczyć regularnie i nie zaniedbać procedur hartowania.

Neuropatia nerwu łokciowego

Neuropatia nerwu łokciowego jest kolektywną koncepcją i obejmuje szereg chorób, które prowadzą do naruszenia unerwienia w tym obszarze. Uszkodzenie nerwu jest odczuwalne przede wszystkim w obszarze ręki, gdzie występuje dyskomfort, a patologia objawia się także zmniejszeniem siły mięśni ramienia. Różnorodne patologie to zespoły kompresyjne Guillona i kanału łokciowego. Według ICD-10 neuropatia nerwu łokciowego odnosi się do opóźnionego lub późnego paraliżu.

Cechy anatomii nerwu łokciowego

Aby w pełni zrozumieć objawy neuropatii, musisz mieć minimalne zrozumienie anatomii nerwu łokciowego. Nerw łokciowy jest nerwem splotu ramiennego, jest raczej długi i jest utworzony przez włókna szyjki macicy opuszczające rdzeń kręgowy. Następnie nerw leży w dole pachowym, po czym rozciąga się do ramienia przez przyśrodkową przegrodę między mięśniami barku i pasuje do kanału utworzonego przez wewnętrzną błonę nosa barku, więzadła, łokciowego procesu kości łokciowej i ścięgna zginacza nadgarstka.

Taki kanał nazywa się kanałem kubitalnym lub Mush. Mocno utrzymuje nerw w pozycji anatomicznej i chroni go przed uszkodzeniem. Jednocześnie sam nerw jest dość blisko powierzchni, a ochrona kanalika z ciężkimi uszkodzeniami jest niewystarczająca. Następnie nerw podąża za mięśniami przedramienia i widelcem w kierunku mięśni, uczestnicząc w przekazywaniu impulsów nerwowych.

Najczęściej w kanale sześciennym dochodzi do neuropatii typu kompresyjnego - wiąże się to z ciągłymi monotonnymi ruchami dłoni, na przykład u sportowców grających w tenisa, badmintona, szermierkę, pływanie. Ponadto zespół kubityczny może uderzać u tych, którzy ćwiczą na siłowni zbyt ciężko, lubi siedzieć, opierać łokcie na głowach itp.

W rejonie środkowej trzeciej części przedramienia nerw rozgałęzia się na dwie części - gałąź grzbietową i dłoń. Tylna odnoga unerwia skórę pleców i łokci. Oddział palmowy przechodzi na rękę i leży w kanale Guyona, który jest utworzony przez więzadło dłoniowe w nadgarstku i małe kości, z których składa się dłoń. Często występują tutaj uszkodzenia nerwów, ponieważ istnieje duże ryzyko zwężenia. Gałąź dłoni zajmuje się unerweniem mięśni dłoni, skóry powierzchni dłoni, palców.

Powody

Wszystkie przyczyny neuropatii nerwu łokciowego można podzielić na pourazowe i kompresyjne. Pourazowa grupa przyczyn jest spowodowana urazami, które spowodowały uszkodzenie nerwu łokciowego. Należą do nich:

  • złamanie olecranonu;
  • dalsze złamanie kości ramiennej;
  • tępy uraz łokcia;
  • boczne przemieszczenie łokcia;
  • dziecko crack namyshelkovaya.

Grupa kompresji przyczyn jest przede wszystkim związana z wyciskaniem nerwu łokciowego. Takie cechy kompresji przejawiają się w specyficznych syndromach - zespole cieśni nadgarstka lub zespole tunelowym i kanale Guyona. Mogą być spowodowane przez następujące choroby:

  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • deformująca artroza;
  • chondromatoza i chondromalacja;
  • deformacja kości po złamaniu;
  • tenosynovit;
  • guzy.

Klęska włókien nerwowych może wystąpić nie tylko w chorobach, ale także przy zbyt dużym obciążeniu fizycznym na łokciu. Zazwyczaj neuropatia kompresyjna i niedokrwienna rozwija się z monotonnymi ruchami u sportowców i pracowników w niektórych zawodach.

Objawy

Objawy neuropatii nerwu łokciowego są określane przez lokalizację uszkodzenia. Nerw prawicy cierpi bardziej niż lewy łokieć. Gdy nerw jest ściśnięty w bliskiej odległości od stawu łokciowego, pacjenci mają tkliwość w obszarze łokciowym, który rozciąga się na całe przedramię i może być odczuwalny nawet w dłoni, dając mały palec i palec serdeczny, podczas gdy neuropatia nerwu środkowego wpływa na pierwsze trzy palce.

W miejscu wyciskania nerwu dochodzi uczucie pieczenia i mrowienia, mięśnie stają się słabe, a ich wrażliwość jest zmniejszona. Jeśli pacjenci nie zwrócą uwagi na takie objawy w odpowiednim czasie, staną w obliczu poważnych konsekwencji, w tym atrofii mięśni.

Zespół kanału kubitalnego

W zespole kanału kubkowego pacjenci rozwijają specyficzne oznaki patologii, które wskazują na porażkę nerwu łokciowego. Bolesność w okolicy łzy wyrostka łokciowego od wewnętrznej powierzchni stawu łokciowego odczuwana jest w przedramieniu, palcu serdecznym i małym palcu na łopatki krawędzi dłoni. Te same strefy mogą również doświadczać parestezji. Pacjenci mają gęsią skórkę, pieczenie, spontaniczne drgawki.

W początkowej fazie takie doznania pojawiają się sporadycznie, choć później stają się trwałe. Najtrudniejszy dyskomfort odczuwany jest w nocy, a także zginanie łokcia. Stopniowo, wraz z postępem choroby, ból staje się nie tylko trwały, ale i bardziej poważny.

W neuropatii ręka zyskuje charakterystyczny wygląd "pazurowatej łapy".

Zmniejszona wrażliwość w obszarze łokciowego brzegu dłoni jest typową oznaką uszkodzenia kanału łokciowego i ucisku w tym obszarze. Mały palec i palec serdeczny są zabierane pacjentom, a fakt, że dyskomfort zawsze zaczyna się od małego palca i dopiero wtedy jest odczuwany w palcu serdecznym, jest interesujący.

Zaburzenia ruchowe są późną oznaką rozwoju syndromu kanału kubitowego. Występują później zaburzenia wrażliwości. Mięśnie stają się słabsze, zgięcie kończyny górnej w łokciu jest trudne, występują trudności z porwaniem na bok.

Pacjenci próbują poruszyć czwarty i piąty palec, co powoduje pewne trudności, a próbując uścisnąć je w pięść, nie w pełni pasują do dłoni. Jeśli poprosisz pacjenta, aby położył rękę na stole i poruszył jego małym palcem, nie może tego zrobić. Ponadto nie można łączyć ze sobą ani rozkładać palców.

Guillon Channel Syndrome

Symptomatologia zespołu cieśni nadgarstka, a mianowicie zespół kanału Guyona, jest pod wieloma względami podobna do syndromu kanału łokciowego, ale patologia ma swoje własne różnice:

  • pojawiają się zaburzenia czuciowe - w okolicy stawu nadgarstkowego, powierzchni dłoniowej, czwartego i piątego palca występuje ból i parestezja. W tym samym czasie tył ręki nie odczuwa takiego dyskomfortu. Ból zwiększa się wraz z ruchem łokcia, a także wieczorem i nocą;
  • problemy ze zmniejszoną wrażliwością w obszarze małego palca i palców pierścieniowych, tylna powierzchnia palców nie cierpi;
  • Problemy z motorem pojawiają się podczas próby poruszenia czwartego i piątego palca. Zrób to ciężko. Pacjenci nie naciskają ich na dłoń, nie rozprzestrzeniają się i nie mogą zgiąć kciuka do dłoni. W procesie zmniejszania aktywności ruchowej szczotka traci na wadze, a zanik mięśni.

Diagnostyka

Zwykle lekarze nie mają problemów z rozpoznaniem choroby. Kilka prostych testów służy do postawienia diagnozy, która pomaga potwierdzić porażkę nerwu łokciowego. Najprostszym sposobem jest znokautowanie nerwu w miejscu zmiany i wciśnięcie go po drodze. Możesz także użyć diagnozy, potwierdzając problem impulsu nerwowego przez włókna.

Aby ocenić aktywność ruchową palców, stosuje się metodę Fromana i inne techniki. Zgodnie z metodą Fromana, lekarz poprosi pacjenta, aby ścisnął kartkę kciukiem i palcem wskazującym, a lekarz spróbuje pobrać tę kartę od pacjenta. U zdrowej osoby funkcje mięśniowe nie są osłabione, więc naturalnie powstrzyma papier.

Pacjenci z neuropatią nerwu łokciowego robią znacznie więcej wysiłku, jakby podświadomie kompensowali brak siły w palcu serdecznym i małym palcu i jakby chwytali dwa palce na kawałku papieru. Można to zobaczyć gołym okiem: ręka jest napięta, palce od wysiłku nawet wybielone, zarysowane są kontury kostek.

Możesz również sprawdzić obecność neuropatii za pomocą najprostszego testu - poproś pacjenta, aby wykonał znak w porządku - ściśnij kciukiem i palcem wskazującym w kółko. Kiedy próbujesz to zrobić, wynik pacjenta nie działa, a mały palec zostanie odłożony na bok, pociągając pozostałe palce. Dodatkowo można zdiagnozować Tinnell - podczas stukania wzdłuż nerwu łokciowego u pacjentów nasilają się bolesne objawy.

Aby kompleksowo zbadać stan zdrowia pacjenta i określić przyczynę neuropatii nerwu łokciowego, zaleca się również inne metody diagnostyczne - prześwietlenie rentgenowskie, badanie krwi i moczu, diagnostykę ultrasonograficzną i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego. Leczenie zależy w dużej mierze od rodzaju choroby wywoływanej przez neuropatię nerwu łokciowego.

Leczenie

Leczenie neuropatii nerwu łokciowego jest złożone - tylko w ten sposób można w jak największym stopniu wpłynąć na dotknięty nerw. Zwykle rozpoczynają leczenie bezpiecznymi i skutecznymi metodami fizjoterapeutycznymi. Pacjenci wykazywali terapię ultradźwiękową, miostymulację, elektroforezę lidokainy.

Terapie te pomagają złagodzić obrzęki w kończynie górnej, poprawiają trizm tkanek, intensyfikują procesy metaboliczne i przyspieszają powrót do zdrowia. Dzięki temu aktywność ruchowa zostaje przywrócona, proces atrofii mięśniowej ustaje.

Zespół kanału kubitalnego - ucisk nerwu łokciowego

Fizjoterapia jest również doskonałym sposobem na złagodzenie bólu kończyn, co przeszkadza pacjentom i zapobiega ich pracy. Dobrym efektem jest inny masaż i leczenie akupunkturą. Wpływ specjalisty na punkty bólu pomaga wyeliminować ból, poprawić samopoczucie pacjenta i przywrócić skuteczność.

Neuropatia przewodu pokarmowego jest eliminowana za pomocą ćwiczeń terapeutycznych, które zapobiegają atrofii mięśni i aktywują procesy metaboliczne. Można je wykonywać w początkowej fazie pod nadzorem lekarza, a następnie niezależnie w domu.

Terapia konserwatywna jest wspierana przez stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Środki te obejmują przede wszystkim diklofenak, nimesulid, meloksykam i ibuprofen. Za pomocą tych leków można znacznie zmniejszyć stan zapalny tkanek miękkich, usunąć obrzęk i wyeliminować ból. Wraz z obrzękiem poprawia sytuację w nerwie łokciowym.

Do znieczulenia można użyć specjalnych plastrów z lidokainą, na przykład z narzędziem Versatis. Aby poradzić sobie z obrzękiem pomoże leki moczopędne, które przyczynią się do odpływu płynów z organizmu. Lekarze zalecają przyjmowanie Lasix, Escinat, Cyclo-3-fort. Aby poprawić trofizm tkankowy, zaleca się preparaty witaminy B - Neurovitan, Milgamma, Kimbilipen, Neyrurubin i Niromidin są wskazane w celu poprawy przewodnictwa.

Dobry efekt terapeutyczny daje środki hormonalne. Aby złagodzić stany zapalne, pacjentom zalecano wstrzyknięcie hydrokortyzonu bezpośrednio do kanału łokciowego lub kanału Guyona.

Operacja na neuropatię wykonywana jest w ostateczności. Zwykle powstaje w zwężeniu kanału, w którym znajduje się nerw. W neuropatii nerwu łokciowego w kanale Guyona stosowana jest operacja Henry'ego. Skóra jest cięta wzdłuż krawędzi łokci wzdłuż całej długości kości śródręcza. Lekarz wybiera pień nerwu do jego podziału na głęboką gałąź i powierzchowną. Powięź przedramienia otwiera się wzdłuż rowka łokciowego, a w celu rozszerzenia dostępu przywiązanie przeciwstawnego mięśnia jest odcięte.

Aby uzyskać dostęp do stawu, wycina się dwa kolejne więzadła, po czym widać głęboką gałąź tułowia nerwu. Dalszy przebieg operacji jest podyktowany obrazem, który lekarz widzi na miejscu, wszystkie manipulacje są przeprowadzane pod mikroskopem, aby działania chirurga były jak najbardziej dokładne.

Druga opcja interwencji chirurgicznej jest wykorzystywana częściej. To jest dekompresja z bezpośredniego dostępu. Istotą operacji jest przecięcie więzadła, od kości haczykowatej do groszku. Taka operacja przynosi mniej uszkodzeń, nie ma potrzeby unieruchamiania ramienia po nim, a odzyskiwanie jest znacznie szybsze. W trakcie rehabilitacji pokazano kąpiele parafinowe, obróbkę cieplną i mioelektrostymulację.

Jeśli pojawiła się kompresja na poziomie kanału łokciowego, stosuje się technikę dekompresji nerwu łokciowego przez wycięcie zewnętrznej ściany kanału i odciążenie go od wyciskania. Negatywny efekt takiej operacji jest oczywisty - nerw pozostaje w tym samym miejscu i może ponownie powstać na nim ciśnienie, poza tym istnieje ryzyko przesunięcia w kierunku olecranonu, gdzie jego lokalizacja jest nie mniej niekorzystna.

Wariantem bardziej progresywnej interwencji jest przesuwanie nerwu pod skórą, ale taka interwencja jest przeprowadzana tylko dla pacjentów, którzy mają co najmniej 2 cm podskórnej tkanki tłuszczowej w celu ochrony nerwu łokciowego. U ludzi z astenicznym typem ciała jest to niemożliwe z powodu ciągłego bólu. Najlepszym rozwiązaniem jest poruszanie się pod mięśniami, które są przymocowane do przyśrodkowej kości nadgarstka.

Podczas przeprowadzania interwencji na obszarze kanału łokciowego po zabiegu chirurgicznym pacjent unieruchamia się na co najmniej trzy tygodnie za pomocą gipsu. Rehabilitacja polega na stosowaniu masażu, stymulacji elektrycznej, terapii ruchowej, zabiegów termicznych. Nie obciążaj łokcia w ciągu sześciu miesięcy od daty zabiegu.

Neuropatię nerwu łokciowego można wyleczyć, ale leczenie może trwać od kilku miesięcy do roku. Może być konieczne, aby pacjenci zmienili zawód tak, aby nawroty nie wystąpiły. Prognozy dotyczące terapii zależą dokładnie od tego, jaką patologię wywołano, ale w większości przypadków z terminowym leczeniem w klinice można skutecznie opanować chorobę.

Przyczyny i leczenie neuropatii łokciowej

Zanim przejdziemy bezpośrednio do opisu tej patologii, rozmyślamy nad kluczową koncepcją "nerwów obwodowych".

Nerwy obwodowe (obwodowy układ nerwowy) to te części ludzkiego układu nerwowego, które znajdują się poza rdzeniem kręgowym i mózgiem. Obszary te są odpowiedzialne za przekazywanie sygnału z "centrum" do "peryferii" - od mózgu do kończyn. Jednym z ważnych "adapterów" (kanałów) na tej ścieżce jest staw łokciowy, który łączy wolną kończynę (ramię) z jej górnym paskiem (ramieniem). Artykuł poświęcony będzie neuropatii łokciowej - rodzaj neuropatii obwodowej, która znajduje się właśnie w tym obszarze ciała ludzkiego. Oprócz powyższej nazwy ta patologia, niezależnie od jej lokalizacji, jest również nazywana neuropatią nerwu łokciowego lub zapaleniem nerwu łokciowego. W tym artykule użyjemy głównie ostatniego, najkrótszego tytułu.

Tak więc, zapalenie nerwów jest chorobą obwodowego układu nerwowego, którego przyczyną są niszczące zmiany w tkance nerwowej. Występują one na tle i w wyniku procesów zapalnych w zapaleniu nerwu przedsionkowego oraz w wyniku uszkodzeń mechanicznych w neuropatii tunelowej.

Przeważnie będziemy mówić o tym drugim - o zapaleniu nerwu tunelowego.

Przyczyny choroby

Eksperci wskazują dwie grupy przyczyn, dla których mogło dojść do mechanicznego uszkodzenia nerwu. Tak więc pierwsza grupa obejmuje tak zwaną neuropatię pourazową, która jest konsekwencją różnych skręceń, złamania olecranonu lub zwichnięcia stawu łokciowego. Te ostatnie powodują naruszenie integralności kanału nerwowego. Druga grupa obejmuje neuropatię kompresyjną, która z kolei jest wynikiem uciskania nerwu (uszkodzenie kłykcia ramienia i okolicy nadgarstka).

Najczęściej występuje drugi rodzaj zapalenia nerwu. Ważne jest, aby zrozumieć, że ucisk nerwu nie zawsze ma charakter ostrego bólu.

Przeciwnie, w większości przypadków kompresja zachodzi stopniowo z różną częstotliwością i intensywnością nacisku.

Rozważ najczęstsze przyczyny tego patologicznego stanu kanału nerwowego:

  1. Ruch łokcia, wykonywany ze stałą częstotliwością przez długi czas. Na przykład nieprawidłowo wykonane ćwiczenia sportowe z dużymi obciążeniami i ćwiczeniami z układu krążenia. Pamiętaj, że w salach gimnastycznych ryzyko urazu łokcia znacznie wzrasta.
  2. Zawód wiąże się z ciągłą potrzebą silnego wsparcia rąk: maszyny, biurka, recepcji itp., W których ważna jest funkcja wspierająca ręki.
  3. Przyzwyczajenie jazdy, aby wyciągnąć rękę na ulicy, opierając łokieć o szybę drzwi.
  4. Konieczność rozmawiania przez telefon przez dłuższy czas, nieustannie trzymając rękę w zgiętym i napiętym stanie.
  5. Długotrwałe iniekcje dożylne, wykonane za pomocą zakraplacza lub innego sprzętu medycznego wymagającego zgiętego ramienia.
  6. Regularna praca z małymi narzędziami obrotowymi (śrubokręty, klucze nastawne, szczypce, szczypce itp.). Mówimy tu o działalności zawodowej, a nie o pojedynczych przypadkach naprawy domu.
  7. Reliance podczas chodzenia po lasce. Ponownie, jeśli dostaniesz złamaną nogę i musisz przez jakiś czas użyć laski, nie spowoduje to zapalenia nerwu. To ostatnie wydarzy się tylko w przypadku stałego wsparcia. Dlatego tak ważne jest, aby osoby w wieku emerytalnym okresowo zmieniały pomocną dłoń.
  8. Jeździć rowerem lub motocyklem, gdy musisz trzymać rękę w napiętym, częściowo wyprostowanym stanie przez długi czas, z naciskiem na kierownicę Podobnie jak w poprzednich przypadkach patologia występuje tylko przy ciągłej ekspozycji na łokieć. Przeciwnie, podróże umiarkowanie korzystnie wpływają na stan organizmu.

Wymieniliśmy najbardziej podstawowe przyczyny, oprócz których mogą występować inne czynniki powodujące patologię.

Objawy

Symptomatologia choroby zależy od lokalizacji choroby i jest podzielona na dwie duże grupy: zespół kanału łokciowego i zespół kanałowy Guyona (zespół cieśni nadgarstka).

Zespół kanału kubitalnego:

  • Ból i dyskomfort na wewnętrznej powierzchni łokcia (dołu łokciowego);
  • Dyskomfort w innych częściach dłoni (palce, zwłaszcza IV i V oraz część łokciowa dłoni);
  • Możliwe są również uczucia parestezji: gęsia skórka, mrowienie, drganie itp.;
  • Zmniejszona czułość tkanek znajdujących się na krawędzi łokcia dłoni, w pobliżu palca serdecznego i małego palca;
  • Różnorodne zaburzenia ruchowe, takie jak uczucie osłabienia mięśni. Najwyraźniej przejawia się to w trudności związanej z przypisaniem szczotki do boku i zgięciem. Ponadto różne manipulacje palcami rąk (zginanie w pięści, wystające palcem wskazującym itp.) Mogą być trudne.
  • Procesy zanikowe w ręce, które wyrażają się przede wszystkim w zmianie koloru (blanszowaniu) i utracie wagi. Kiedy zaniedbuje się zapalenie nerwu, szczotka wyróżnia się wyraźniejszymi wystającymi liniami kostnymi i wydrążonymi wgłębieniami międzygłowicowymi.

W początkowym okresie rozwoju choroby objawy te występują głównie w nocy i charakteryzują się krótkim czasem trwania.

W miarę rozwoju patologii ból i dyskomfort pojawiają się także w ciągu dnia. Wyzwalaczem (wyzwalaczem) symptomatycznych objawów są ruchy zgięciowe łokcia.

Syndrom kanału Guilla (zespół łokcia nadgarstka):

  • Nieprzyjemne odczucia "zaciśniętego" nerwu na wewnętrznej powierzchni małego palca, palca serdecznego i dłoni. Warto zauważyć, że grzbiet dłoni nie doświadcza takich odczuć, co odróżnia zespół kanałowy Guyona od uszkodzenia kanału łokciowego.
  • Silne obniżenie czułości ręki, co szczególnie dotyczy grzbietu małego palca, palca serdecznego i dłoni.
  • Niemożność całkowitego przyciśnięcia palców do dłoni. Jest to spowodowane zaburzeniami ruchowymi podobnymi do zaburzeń w kanale łokciowym, co między innymi jest przyczyną stałego osłabienia ramion.
  • Podobnie jak w poprzednim przypadku, pędzel zmienia kształt na "ptak", "pazur", utratę wagi i atrofię.

Objawy, ich intensywność, częstotliwość i typy (wrażliwe lub ruchowe) są bezpośrednio zależne od stopnia, w jakim nerw jest ściskany.

Możesz przeprowadzić eksperyment, aby określić obecność neuropatii łokcia:

  1. Połóż dłoń na twardej powierzchni;
  2. Całkowicie rozluźnij rękę;
  3. Wyciągnij mały palec i spróbuj zrobić "zarysowanie ruchu" na powierzchni.

W przypadku, gdy ta manipulacja spowodowała trudności, prawdopodobnie masz zapalenie nerwu. Pamiętaj, że wszelkie takie metody weryfikacji nie są prawidłową diagnozą.

Aby postawić diagnozę, musisz skontaktować się ze specjalistami.

Diagnostyka

Aby dokładnie określić neuropatię stawu łokciowego, konieczne jest dokładne badanie neurologiczne, w tym przebicie próbki. Ponadto, uznano, że elektroneuromia jest skuteczną metodą diagnostyczną. Ta ostatnia pozwala w szczególności określić stopień niszczących zmian we włóknach nerwowych w kanale. Dokładność diagnozy jest bardzo ważna, ponieważ strategie leczenia, na przykład, gdy korzenie nerwowe są uszkodzone, a sam kanał nerwowy jest uszkodzony, będą się różnić. Kiedy idziesz do lekarza, diagnostyka przejdzie wystarczająco szybko, co pozwoli ci od razu przejść do terapii bez utraty cennego czasu.

Pamiętaj, że poziom profesjonalizmu specjalisty i jakość jego usług są bezpośrednio zależne od siebie - nie zaniedbuj własnego zdrowia i, jeśli to możliwe, skontaktuj się z prywatnymi, sprawdzonymi instytucjami.

Leczenie

Strategia terapeutyczna jest wybierana na podstawie takich czynników, jak indywidualne cechy pacjenta, wcześniejsze choroby, przyczyna neuropatii, jej forma i stopień, styl życia itp. Najważniejszymi czynnikami są oczywiście te, które są bezpośrednio związane z chorobą samego kanału nerwowego. Na przykład w przypadku złamania kończyny, w której dochodzi do mechanicznego uszkodzenia włókien nerwowych, konieczna jest pilna interwencja chirurgiczna w celu szybkiego przywrócenia integralności tkanek nerwowych. I sytuacja odwrotna: jeśli przyczyną choroby było stopniowe, przez długi czas, ściskanie nerwu, zaleca się zestaw metod leczenia zachowawczego:

  1. Leki;
  2. Fizjoterapia;
  3. Fizjoterapia;
  4. Masaż

Leki

Z reguły niesteroidowe leki przeciwzapalne są stosowane głównie, na przykład:

Takie leki mogą znacznie zmniejszyć, a nawet wyeliminować ból i przyczynić się do zaprzestania procesów zapalnych w dotkniętym obszarze.

Ponadto można stosować preparaty na bazie lidokainy, na przykład tynk "Versatis" - miejscowy środek znieczulający w postaci gipsu o standardowych rozmiarach i białawym kolorze. Przeciwwskazania: naruszenia skóry, uczulenie na składniki. Cena - 615 rubli.

Następnie stosować leki zmniejszające przekrwienie - leki moczopędne, takie jak "Lasix", "Cyclo 3 fort" i inne.

Środki te stymulują dopływ i odpływ krwi z dotkniętego obszaru, co znacznie przyspiesza procesy odzyskiwania.

Kompleksy witaminowe również nie są ignorowane, szczególnie te, które zawierają duże ilości witamin z grupy B - preparaty Neyrurubin (cena około 400 rubli), Milgamma (cena do 1000 rubli), itp.

Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia indywidualnych wskazań i, co najważniejsze, przeciwwskazań do przyjmowania niektórych leków.

Fizjoterapia

Kolejną najważniejszą metodą leczenia zachowawczego jest lokalne wykorzystanie korzystnych właściwości niektórych procesów fizycznych - fizjoterapii. Skuteczne procedury fizjologiczne dla zapalenia nerwu stawu łokciowego obejmują:

  1. Fonoforeza z hydrokortyzonem;
  2. Elektroforeza z nowokainą;
  3. UHF (efekt pola elektrycznego);
  4. Prądy impulsowe;
  5. Różne rodzaje stymulacji elektrycznej.

Gdy zapalenie nerwu łokciowego nerwu jest złożonym pogorszeniem zdolności fizycznych osoby i, odpowiednio, zmniejszenie jej możliwości.

W takiej sytuacji kompleks fizycznej sprawności fizycznej może nie tylko odgrywać rolę zapobiegania dalszemu rozwojowi choroby, ale także być skutecznym dodatkowym narzędziem w leczeniu samej przyczyny patologii.

Terapia ćwiczeń na zapalenie nerwu łokciowego obejmuje następujące ćwiczenia:

  1. Ćwiczenie 1. Pozycja wyjściowa: ręka jest umieszczona na stole, dłoń jest w nią wciśnięta i wygięta w łokciu, przedramię jest prostopadłe do powierzchni. Wykonaj ćwiczenie w następujący sposób: powoli i stopniowo obniż kciuk w dół, a palec wskazujący podnieś. Zamień i powtórz 10 razy. Takie ćwiczenia z kciukiem i palcem wskazującym nie tylko poprawiają zdolności motoryczne, ale także przywracają przewodnictwo nerwowe.
  2. Ćwiczenie 2. Zaakceptuj pozycję startową, podobnie jak w poprzednim ćwiczeniu. Naprzemiennie podnieś jeden palec, jednocześnie opuszczając drugi. Powtórzenia - 10 razy.

Każda fizyczna terapia fizyczna wykonywana po konsultacji i na bezpośrednich instrukcjach lekarza prowadzącego.

Powyższe ćwiczenia podane są wyłącznie jako przykład i mogą różnić się od tych, które zostaną ci przypisane. Ćwiczenia z ładunkiem powinny wywoływać największy strach i troskę o siebie, ponieważ jeśli zostaną wykonane niepoprawnie, mogą negatywnie wpłynąć na proces gojenia.

Masaż

Zadaniem każdego masażu leczniczego jest poprawa krążenia krwi, rozluźnienie mięśni w dotkniętej części ciała ludzkiego. Masaż na zapalenie nerwu łokciowego nie jest wyjątkiem i służy do osiągnięcia tych samych celów. Weźmy na przykład masaż zaprojektowany przez profesora V.I. Dubrovsky.

Pierwszym krokiem jest masowanie odcinka szyjno-piersiowego (technika: głaskanie, tarcie szczytowe). Po tym następuje płynny ruch do zranionej kończyny. Ręka jest masowana na całej długości aż do czubków palców, za pomocą technik wyrabiania i wibracji. Sam nerw łokciowy jest masowany w pozycji wygiętej. Czas trwania masażu: 10-15 minut, przebieg - 15-20 razy.

Ten masaż ma na celu znieczulenie miejsca i stymulację wrażliwości nerwowej i przewodzenia.

Tradycyjna medycyna

Medycyna ludowa może przyjść z pomocą medycyny zachowawczej: może pełnić ważną funkcję zapobiegania chorobom i wzmacniania organizmu. Podajmy pokrótce kilka przepisów, które przyszły do ​​nas od niepamiętnych czasów.

  1. Przepis 1. Na obszarze dotkniętym chorobą (punkty bólowe) nałożyć uprzednio parzone wodne liście chrzanu. Przykryj gazą i bandażem. Pozostawić w spokoju na 30-40 minut.
  2. Przepis 2. Przez 30 dni nosić tłuszcz w dotkniętym obszarze ciała, przykrywając go ciepłym kocem i dając organizmowi czas na wchłanianie składników odżywczych i wydalanie toksyn. Standardowy czas trwania procedury wynosi 20-30 minut. Po zakończeniu procedury dokładnie umyj dłoń.
  3. Przepis 3. Liście malin są gotowane we wrzącej wodzie przez 6-7 minut, następnie odsączane i podawane pacjentowi do podawania doustnego trzy razy dziennie przed posiłkami.

Metody chirurgiczne

Takie metody są stosowane tylko w przypadkach, gdy nerw łączący jest całkowicie złamany i istnieje obiektywne niebezpieczeństwo całkowitego utraty czułości całej kończyny. W takich przypadkach wykonuje się nacięcie na dotkniętym obszarze, a zakończenia nerwowe są zszyte.

W niektórych przypadkach stosuje się metody chirurgii plastycznej.

W praktyce lekarze często uciekają się do operacji.

Gdzie jest leczenie?

Wymieniliśmy kilka klinik, w których można leczyć zapalenie nerwu w stawie łokciowym.

  1. "Międzynarodowe Centrum Medyczne Oda". Adres: akademik Anokhin Street, dom 2. Podstawowa cena konsultacji: 3000 rubli.
  1. MediciCity. Adres: ulica Połtawskaja, budynek 2. Główna cena za konsultację: 2700 rubli.
  1. "KMN" (klinika minimalnie inwazyjnej neurochirurgii). Adres: ulica Fonvizin, budynek 14. Główna cena za konsultację: 2000 rubli.
  1. "Klinika kręgosłupa dr. Razumowskiego". Adres: Aviakonstruktorov Avenue, dom 6. Cena wstępu podstawowego: od 1900 rubli.
  1. "Klinika Gromovoy SB". Adres: ulica Kirochnaya, dom 7. Cena wstępnej konsultacji: od 1000 rubli.
  1. "Zachód-Wschód". Adres: kanał Skippera 20. Cena: od 1600 rubli.

Powyżej wymieniamy ceny wstępnej konsultacji ze specjalistą, cena za cały cykl leczenia będzie zależeć od wielu czynników: czasu trwania, stanu zaawansowania choroby, złożoności przepisanych procedur itp.

Ponadto cena zależy od kwalifikacji lekarza wykonującego zabieg.

Zalecamy obejrzenie przydatnego wideo.

Prognoza i zakończenie

Podobnie jak w przypadku większości chorób w dobie nowoczesnej medycyny, rokowanie nerwu łokciowego jest bardzo korzystne: dzięki szybkiemu wykryciu i dobrze dobranym strategiom leczenia można pozbyć się choroby po 2 miesiącach intensywnej terapii.

Po wyleczeniu, aby zapobiec nawrotom, ważne jest przestrzeganie zestawu środków zapobiegawczych, w tym:

  1. Ostrożne unikanie łokcia hipotermii;
  2. Unikanie obrażeń łokcia;
  3. Regularne badania lekarskie w wysoko wykwalifikowanych klinikach.

Ten typ neuropatii obwodowej, jak zapalenie nerwu, jest częstą chorobą układu mięśniowo-szkieletowego człowieka.

Mimo to bardzo ważne jest, aby traktować swoje zdrowie z odpowiedzialnością i ostrożnością - kiedy pojawiają się objawy zapalenia nerwu, należy skontaktować się ze specjalistą i nie opóźniać leczenia. Pamiętaj, że kanały nerwowe pełnią ważne funkcje w ludzkim ciele, a ich uszkodzenie może mieć bardzo negatywny wpływ na cały styl życia.

Neuropatia nerwu łokciowego

Neuropatia nerwu łokciowego - zmiana inna w etiologii n. ulnaris, któremu towarzyszy naruszenie funkcji czuciowej i ruchowej. Przejawia się to słabością przy próbie zaciśnięcia dłoni w pięść i przytrzymania przedmiotów za pomocą pędzla, braku wrażliwości skóry palców V i części IV, atrofii hipo- tensora i małych mięśni dłoni, wyglądu szczotki podobnej do pazurowatej łapy. W diagnozie neuropatii łokciowej polegać na wynikach badań neurologicznych, badań elektrofizjologicznych, prześwietlenia kości i stawów. Taktyka terapeutyczna budowana jest z uwzględnieniem genezy neuropatii i może obejmować zarówno metody medyczne i fizjoterapeutyczne, jak i leczenie chirurgiczne.

Neuropatia nerwu łokciowego

Neuropatia nerwu łokciowego jest dość powszechną zmianą obwodowego układu nerwowego. Często towarzyszy uraz stawu łokciowego, w związku z czym występuje nie tylko w praktyce neurologów, ale także u specjalistów w dziedzinie traumatologii.

Anatomiczna lokalizacja nerwu łokciowego jest taka, że ​​najbardziej wrażliwym punktem jest jego obszar, zlokalizowany w okolicy stawu łokciowego w tzw. kanał łokciowy (łokciowy). Zespół objawów kompresji nerwu łokciowego w tym kanale nazywany jest kanałem łokciowym w neurologii. Spośród wszystkich neuropatii w genezie kompresji zajmuje drugie miejsce (pierwsza należy do zespołu cieśni nadgarstka - jednego z wariantów neuropatii nerwu pośrodkowego).

Anatomia nerwu łokciowego

Nerw powstaje w przyśrodkowej wiązce (C7-C8, Th1) splotu ramiennego. Nie dając oddziałów, przechodzi po wewnętrznej stronie barku, a następnie przesuwa się na swoją tylno-przyśrodkową powierzchnię. W obszarze stawu łokciowego wchodzi na tylną powierzchnię wewnętrznego nadkłykcia łopatki, gdzie w rzeczywistości jest podskórnie. Następnie wchodzi do kanału łokciowego utworzonego przez olecranon, wewnętrzną stopkę, więzadło i ścięgna mięśni przedramienia.

Od łokcia do nadgarstka n. ulnaris biegnie wzdłuż środkowej krawędzi wewnętrznej powierzchni przedramienia. Tutaj daje gałęzie motorowe środkowej części mięśni zginaczy palców i zginacza łokcia nadgarstka. Przy głowie łokciowej nerw tworzy tylną gałąź, która unerwia skórę łokciową stroną grzbietu dłoni, tylną powierzchnię V, IV i częściowo III palców. Włączanie dłoni, n. ulnaris dzieli się na powierzchowne i głębokie gałęzie. Pierwszy jest odpowiedzialny za zmysłowe postrzeganie skóry małego palca i połowy palca wskazującego w jego kierunku. Drugi dotyczy unerwienia mięśni hipotezy i małych mięśni dłoni, a także stawów, więzadeł i kości dłoni. Po wypisaniu z nerwu łokciowego w kanale Guyona przechodzi głęboka gałąź, znajdująca się między kością w kształcie grochu a więzadłem dłoniowo-śródręcznym.

Przyczyny neuropatii łokciowej

Najczęstszymi mechanizmami rozwoju neuropatii łokciowej są uszkodzenie nerwu pourazowego i jego ucisk w kanale łokciowym. Uszkodzenie nerwu może być dołączone: posiniaczone strony przemieszczony ramię nadkłykciowych złamanie ramię złamania kłykcia przyśrodkowego kości ramienia, złamane ramię pojedyncze złamania kości łokciowej, kości lub złamanie Olecranon, przemieszczony nadgarstka. Zespół kanału kubitalnego często występuje u osób przyzwyczajonych do wykonywania wsparcia na łokciu. Na przykład łokieć na blacie biurka, maszynę, drzwi boczne w samochodzie itd.

Kompresja nerwu w kanale łokciowym i kanale Guyona jest możliwa przy zmianach zapalnych lub anatomicznych w strukturach, które tworzą te kanały. Tak więc, ściskanie łokciowego neuropatii nerwu może wystąpić, gdy kostniak, zwichnięcia, zapalenie błony maziowej, zapaleń pochewki ścięgna, deformacji stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, osteodystrofia kaletki stawu łokciowego, stawu nadgarstkowego pourazowe artroza et al. Chorób. Udowodnienie neuropatii łokciowej na poziomie kanału Guyona jest zdolne do pracy związanej z długotrwałym naciskiem narzędzi (śrubokręt, młotek, nożyczki, szczypce itp.) Na tym obszarze.

Objawy neuropatii nerwu łokciowego

Pokonaj n. ulnaris w łokciowego poziomie kanał cechuje słabość nadgarstka, która objawia się, gdy próbuje się coś w dłoni (na przykład w celu podniesienia czajnik z kuchenki), grać na pianinie, wpisując na klawiaturze, i tak dalej. n. sensoryczną przejawia drętwienie małego palca, w części palca serdecznego i łokieć krawędzi dłoni. Typowe uczucie dyskomfortu w stawie łokciowym, często - ból w nim, promieniujący do dłoni wzdłuż krawędzi łokcia przedramienia. Często nasilenie powyższych objawów obserwuje się rano, co wiąże się z nawykiem wielu pacjentów do snu, kładąc ręce pod poduszką lub pod głową, a tym samym zginając je w stawach łokciowych.

Na badanie, hipotrofię hipotenoryczną i małe mięśnie dłoni, położenie palców w postaci szponiastej łapy (główne falangi są w pozycji wysunięcia, a środkowe są zgięte).

Neuropatia łokciowa w kanale Guyona ma podobne objawy. Różnica polega na lokalizacji zespołu bólowego tylko w podstawie ręki i hipotonii, obecności zaburzeń czuciowych wyłącznie na powierzchni dłoniowej małego palca i połowy palca serdecznego z pełnym bezpieczeństwem tylnej części dłoni.

Rozpoznanie neuropatii łokciowej

W trakcie badania neurolog wykrywa hipoestezję V i sąsiadującej połowy czwartego palca; niekompletne zgięcie palców V, IV i częściowo III podczas próby zaciśnięcia palców w pięść; obecność punktów spustowych w przyśrodkowym nadkłykcie ramienia, wzdłuż nerwu promieniowego lub w rejonie kości w kształcie grochu. Aby ocenić zakres ruchu ręki pacjenta, prosi się, aby położył dłoń na stole dłonią i próbując utrzymać ją wciśniętą do stołu, próbować "zarysować" stół małym palcem, rozpuścić i zamknąć palce. Trudność z wykonywaniem tych ruchów, podobnie jak wcześniejsze objawy, wskazuje na neuropatię łokciową.

Elektromiografia i elektroneurografia pomagają wyjaśnić temat uszkodzenia nerwu promieniowego. Ultradźwięki nerwu pozwalają ustalić etiologię patologicznych zmian leżących u podstaw neuropatii oraz stopień kompresji nerwu w kanałach. Analiza stanu stawów i struktur kostnych wykonywana jest zgodnie z wynikami radiografii stawu łokciowego, radiogramem przedramienia i stawu nadgarstkowego, w razie potrzeby wykonywany jest skan CT stawów.

Różnicowanie neuropatii n. ulnaris powinna wynosić od środkowej i neuropatii nerwu promieniowego, polineuropatię różnego pochodzenia, zespołu korzeniowego spowodowane zmianami kręgosłupa szyjnego w dolnym osteochondroza, mielopatię, spondyloarthrosis wsp. patologii.

Leczenie neuropatii nerwu łokciowego

Taktyki terapeutyczne dotyczące neuropatii łokciowej w dużej mierze zależą od etiologii uszkodzenia nerwów. Leczenie chirurgiczne jest wymagane w celu usunięcia nowotworów, krwiaków, blizn, ucisku pnia nerwu lub ucisku na kanał mięśniowo-szkieletowy, w którym przechodzi. Taktyki chirurgiczne są stosowane przy braku właściwego efektu leczenia zachowawczego. Zgodnie z zeznaniami wykonuje się dekompresję nerwów, neurolizę, redukcję przyczepności, transpozycję nerwów, usuwanie guzów nerwowych i inne operacje.

leczenie zachowawcze obejmuje podawanie leków przeciwzapalnych (glukokortykoidy, diklofenak, ketorolak), środki przeciwbólowe (metamizolu sodu, iniekcje miejscowych środków znieczulających), środki antycholinesterazy (ipidacrine, neostygmina i in.), leki działające na naczynia, (kwas nikotynowy, pentoksyfilina) metabolity (witaminy c. kwas alfa-liponowy). Skutecznie uzupełnia leczenie farmakologiczne: UHF, fonoforeza, magnetoterapia. Zanik mięśni jest kontrolowany przez masaż i elektromiostymulację.

W ostrym okresie neuropatii nerwu łokciowego ważnym punktem jest wykluczenie / ograniczenie obciążenia statycznego i dynamicznego, które nasila patologiczne objawy choroby. Pacjenci cierpiący na zespół kanału łokciowego, w celu ograniczenia zgięcia ramienia w łokciu na okres snu nocnego, zaleca się nakleić ręcznik zwinięty w wałek na zginaną powierzchnię łokcia. W przyszłości, po odciążeniu procesu zapalnego i zmniejszeniu zespołu bólowego, zalecany jest specjalny kompleks terapii ruchowej.

Ponadto, O Depresji